preloder
دل درد کودکان
اختلالات گوارشی مرتبط با درد شکم يک مشکل مکرر در گروه سنی کودکان است. شيوع درد مزمن شكم در كودكان 3/0 تا 19 درصد گزارش شده است. در اکثريت كودكان درد هيچ علتی قابل مشخصی ندارد. این شکم دردها عمدتا با علائم مزمن یا عود کننده بدون ایجاد ناهنجاری های ساختاری یا بیوشیمی تعریف می شوند. دو دسته مکرر این علائم مرتبط با درد شکمی در کودکان عبارتند از: درد شکمی ساختاری (FAP) و سندرم روده تحریک پذیر (IBS). درد شکمی ساختاری به عنوان درد ناگهانی یا مداوم شکم که حداقل یک بار در هفته به مدت حداقل 2 ماه اتفاق می افتد که بدون هیچگونه نشانه ای از التهاب، آناتومیک، متابولیک یا فرآیند نئوپلاستیک است. همچنین سندرم روده تحریک پذیر درد یا ناراحتی شکمی است که اغلب با تسکین پس از دفع، تغییر در فراوانی مدفوع و  یا تغییر در میزان مدفوع همراه است. علت اصلی و آسیب شناسی درد شکمی ساختاری  و سندرم روده تحریک پذیر هنوز شناخته نشده است. حساسيت بیش از حد عضله، اختلال حرکتی، عوامل روان شناختی و اختلال در میکروبیتای روده می توانند در گیر کننده در این بیماری باشند. تغییرات در فلور روده و التهاب پایدار و پایین می تواند عامل مهم باشد و بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر دارای ترکیبات مختلف میکروبیوتای روده ای در مقایسه با افراد سالم هستند مثل کاهش میزان جمعیت بیفیدوباکتریوم­ها، افزایش نسبت فرمیکوتس­ها به باکتروئیدها و کاهش گونه های لاکتوباسیلوس. بنابرین تغییرات فلور گوارشی می تواند یک گزینه درمانی مناسب در اختلالات درد شکمی ساختاری باشد. علاوه بر این، فعال شدن سیستم ایمنی ممکن است نقش مهمی در این بیماران باشد. اثرات مفید پروبیوتیک ها در سندرم روده تحریک پذیر می تواند به واسطه بهبود تعادل بین عوامل التهابی و ضد التهابی سیستم ایمنی، افزایش مانع مخاطی روده و بهبود عملکرد حرکتی و حساسیت احشایی دستگاه گوارش شود. مطالعات نشان داده که تجویز باکتری های پروبیوتیک بر تحریک پذیری عضلانی و تحرک سیستم گوارش اثر می گذارد.
فارسی