مقاومت آنتی بیوتیک در بدن امروزه یکی از بزرگترین تهدیدات بهداشت جهانی، امنیت غذایی و توسعه است. مقاومت به آنتی بیوتیک می تواند هر کسی را در هر سن و در هر کشوری تحت تاثیر قرار دهد. مقاومت آنتی بیوتیکی به طور طبیعی رخ می دهد، اما سوء استفاده از آنتی بیوتیک ها در انسان و حیوانات روند کار را تسریع می کند. تعداد فزاینده ای از عفونت ها - مانند ذات الریه، سل، سوزاک و سالمونلوز - با کم اثرتر شدن آنتی بیوتیک های مورد استفاده برای درمان، سخت تر می شوند. مقاومت به آنتی بیوتیک منجر به اقامت طولانی تر در بیمارستان، هزینه های بالاتر پزشکی و افزایش مرگ و میر می شود.

 

مقاومت آنتی بیوتیکی

مقاومت آنتی بیوتیک در بدن یعنی چه؟

آنتی بیوتیک ها دارو هایی هستند که برای پیشگیری و درمان عفونت های باکتریایی استفاده می شوند. مقاومت آنتی بیوتیک در بدن زمانی اتفاق می افتد که باکتری ها در پاسخ به استفاده از این دارو ها تغییر می کنند. باکتری ها، نه انسان یا حیوانات، به آنتی بیوتیک مقاوم می شوند. این باکتری ها ممکن است انسان و حیوانات را آلوده کنند و درمان عفونت هایی که ایجاد می کنند نسبت به باکتری های غیر مقاوم سخت تر باشد. مقاومت آنتی بیوتیکی منجر به افزایش هزینه های پزشکی، بستری طولانی مدت در بیمارستان و افزایش مرگ و میر می شود.

جهان به سرعت نیاز به تغییر روش تجویز و استفاده از آنتی بیوتیک دارد. حتی اگر داروهای جدید تولید شود، بدون تغییر رفتار، مقاومت آنتی بیوتیک در بدن همچنان یک تهدید بزرگ است. همچنین تغییرات رفتار باید شامل اقداماتی در جهت کاهش شیوع عفونت از طریق واکسیناسیون، شستن دست، انجام روابط جنسی ایمن و بهداشت مناسب مواد غذایی باشد.

در حال حاضر مقاومت آنتی بیوتیک در بدن در تمام نقاط جهان به میزان خطرناکی بالا می رود. مکانیسم های مقاومت جدید در حال ظهور و گسترش در سطح جهان هستند، که توانایی ما را در درمان بیماری های عفونی شایع تهدید می کند. لیست رو به رشد عفونت ها - از جمله ذات الریه، سل، مسمومیت خون، سوزاک و بیماری های منتقله از غذا - به دلیل کم اثر شدن آنتی بیوتیک ها، دشوارتر شده و گاهی اوقات غیرممکن است.

در مواردی که می توان آنتی بیوتیک ها را برای استفاده انسان یا دام بدون نسخه پزشک خریداری کرد، ظهور و گسترش مقاومت بدتر می شود. به همین ترتیب، در کشورهایی که دستورالعمل استاندارد درمانی ندارند، آنتی بیوتیک ها اغلب توسط کارکنان بهداشت و دامپزشکان بیش از حد تجویز می شوند و بیش از حد توسط مردم استفاده می شوند.

 

مقاومت به آنتی بیوتیک

بدون اقدام فوری، ما به سمت دوران پس از آنتی بیوتیک می رویم که در آن عفونت های شایع و جراحات جزئی می توانند بار دیگر باعث مرگ شود.

پیشگیری و کنترل مقاومت آنتی بیوتیک در بدن چگونه است؟

مقاومت آنتی بیوتیک در بدن با سوء مصرف و استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها و همچنین پیشگیری و کنترل ضعیف موجب تسریع عفونت می شود. در کلیه سطوح جامعه می توان گام هایی برای کاهش تاثیر و محدود کردن گسترش مقاومت برداشت.

افراد جامعه

برای جلوگیری و کنترل شیوع مقاومت آنتی بیوتیک در بدن ، افراد می توانند فقط در صورت تجویز آنتی بیوتیک ها توسط متخصص بهداشت مجاز آن ها را مصرف کنند. اگر کارمند بهداشتی شما می گوید شما به آنتی بیوتیک نیاز ندارید، هرگز آنتی بیوتیک درخواست نکنید. همیشه هنگام استفاده از آنتی بیوتیک به نکات بهداشتی و درمانی خود عمل کنید. هرگز آنتی بیوتیک های مانده را به اشتراک نگذارید و استفاده نکنید.

با شستن مرتب دست ها، آماده سازی بهداشتی غذا، پرهیز از تماس نزدیک با افراد بیمار، انجام رابطه جنسی ایمن و به روز نگه داشتن واکسن ها از بروز عفونت جلوگیری کنید.

با رعایت پنج کلید سازمان بهداشت جهانی برای غذای ایمن از نظر بهداشتی غذا را تهیه کنید (از غذا های تمیز استفاده کنید، کاملا غذا را بپزید، غذا را در دمای مناسب نگه دارید، از آب و مواد اولیه سالم استفاده کنید) و غذاهایی را انتخاب کنید که مورد تایید سازمان غذا و دارو است.

سیاست گذاران جامعه

برای جلوگیری و کنترل شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی، سیاست گذاران می توانند:

·       اطمینان حاصل کنند که یک برنامه اقدام ملی قوی برای مقابله با مقاومت آنتی بیوتیک در بدن در حال اجرا است.

·       نظارت بر عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک را بهبود ببخشند.

·       تقویت سیاست ها، برنامه ها و اجرای اقدامات پیشگیری و کنترل عفونت.

·       تنظیم و ترویج استفاده و دفع مناسب داروهای با کیفیت.

·       اطلاعات را در مورد تاثیر مقاومت آنتی بیوتیکی در دسترس قرار دهند.

 

مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک

متخصصین سلامت

برای جلوگیری و کنترل شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی، متخصصان بهداشت می توانند:

 

·       با اطمینان از تمیز بودن دست ها، وسایل و محیط از عفونت جلوگیری کنند.

·       طبق دستورالعمل های فعلی، آنتی بیوتیک ها را فقط در صورت نیاز تجویز و توزیع کنند.

·       عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک را به تیم های نظارتی گزارش دهند.

·       در مورد نحوه مصرف صحیح آنتی بیوتیک، مقاومت آنتی بیوتیک در بدن و خطرات سوء مصرف با بیماران خود صحبت کنند.

·       با بیماران خود در مورد پیشگیری از عفونت صحبت کنند.

همچنین برای جلوگیری و کنترل شیوع مقاومت آنتی بیوتیک در بدن ، صنعت بهداشت می تواند در تحقیق و توسعه آنتی بیوتیک ها، واکسن ها، روش های تشخیصی و سایر ابزارها سرمایه گذاری کند.

بخش کشاورزی

برای جلوگیری و کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیک در بدن ، بخش کشاورزی می تواند:

·       فقط به حیوانات تحت نظارت دامپزشکی آنتی بیوتیک بدهد.

·       از آنتی بیوتیک برای تقویت رشد یا جلوگیری از بیماری در حیوانات سالم استفاده نکند.

·       برای کاهش نیاز به آنتی بیوتیک و استفاده از گزینه های جایگزین آنتی بیوتیک در صورت موجود بودن، حیوانات را واکسینه کند.

·       اقدامات موثر را در تمام مراحل تولید و فرآوری مواد غذایی از منابع حیوانی و گیاهی ترویج و به کار ببرد.

·       بهبود امنیت زیستی در مزارع و جلوگیری از عفونت از طریق بهبود بهداشت و رفاه حیوانات.

 

کاهش مصرف آنتی بیوتیک

 

پیشرفت های اخیر در رابطه با مقاومت آنتی بیوتیک در بدن

در حالی که برخی از آنتی بیوتیک های جدید در دست تولید هستند، انتظار می رود هیچ یک از آن ها در برابر خطرناک ترین اشکال باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک موثر نباشند. با توجه به سهولت و تکرار مسافرت مردم در حال حاضر، مقاومت آنتی بیوتیک در بدن یک مشکل جهانی است که نیاز به تلاش همه کشورها و بسیاری از بخش ها دارد.

وقتی دیگر نمی توان با آنتی بیوتیک های خط اول عفونت ها را درمان کرد، باید از دارو های گران تری استفاده کرد. مدت زمان بیماری و معالجه بیمارستان ها طولانی تر می شود، هزینه های مراقبت های بهداشتی و همچنین بار اقتصادی خانواده ها و جوامع را افزایش می یابد.

مقاومت آنتی بیوتیک در بدن ، دستاوردهای پزشکی مدرن را به خطر می اندازد. پیوند اعضا، شیمی درمانی و جراحی هایی مانند سزارین بدون آنتی بیوتیک های موثر برای پیشگیری و درمان عفونت ها بسیار خطرناک تر می شوند.

مقاومت آنتی بیوتیک در بدن و سازمان بهداشت جهانی

مقابله با مقاومت آنتی بیوتیک در بدن برای سازمان بهداشت جهانی اولویت بالایی دارد. یک برنامه اقدام جهانی در مورد مقاومت ضد میکروبی، از جمله مقاومت به آنتی بیوتیک، در مجمع جهانی بهداشت در ماه مه 2015 تصویب شد. برنامه اقدام جهانی با هدف اطمینان از پیشگیری و درمان بیماری های عفونی با داروهای ایمن و موثر است.

برنامه اقدام جهانی در مورد مقاومت آنتی بیوتیک در بدن 5 هدف استراتژیک دارد:

بیانیه سیاسی مورد تایید رئیس دولت ها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک در سپتامبر 2016 نشانگر تعهد جهان برای اتخاذ یک رویکرد گسترده و هماهنگ برای رسیدگی به علل اصلی مقاومت آنتی بیوتیک در بدن در چندین بخش، به ویژه بهداشت انسان، بهداشت حیوانات و کشاورزی. سازمان بهداشت جهانی از کشورهای عضو حمایت می کند تا بر اساس برنامه اقدام جهانی، برنامه های اقدام ملی را در مورد مقاومت ضد میکروبی تهیه کنند .

برنامه سازمان بهداشت جهانی برای مقاومت آنتی بیوتیک

WAAW که از سال 2015 سالانه برگزار می شود، یک کارزار جهانی است که هدف آن افزایش آگاهی از مقاومت ضد میکروبی در سراسر جهان و تشویق بهترین روش ها در بین عموم مردم، کارکنان بهداشت و سیاست گذاران برای جلوگیری از ظهور و گسترش بیشتر عفونت های مقاوم به دارو است. ضد میکروب ها ابزار مهمی برای کمک به مبارزه با بیماری ها در انسان، حیوانات و گیاهان هستند. آن ها شامل آنتی بیوتیک، ضد ویروس، ضد قارچ و ضد پروتوزوآ هستند. WAAW هر ساله از 18 تا 24 نوامبر برگزار می شود.

سیستم پشتیبانی شده سازمان بهداشت جهانی از یک رویکرد استاندارد برای جمع آوری، تجزیه و تحلیل و به اشتراک گذاری داده های مربوط به مقاومت آنتی بیوتیک در بدن در سطح جهانی برای اطلاع رسانی تصمیم گیری، پیشبرد اقدامات محلی، ملی و منطقه ای پشتیبانی می کند.

GARDP با ابتکار مشترک سازمان بهداشت جهانی و سازمان غذا و دارو برای بیماری های فراموش شده تحقیق و توسعه را از طریق مشارکت های خصوصی و عمومی تشویق می کند. تا سال 2023، هدف این همکاری توسعه و ارائه حداکثر چهار روش درمانی جدید از طریق بهبود آنتی بیوتیک های موجود و تسریع در ورود داروهای جدید آنتی بیوتیکی است.

همچنین در رابطه با مقاومت آنتی بیوتیک در بدن لازم است بدانید دبیرکل سازمان ملل متحد IACG را برای بهبود هماهنگی بین سازمان های بین المللی و اطمینان از اقدامات موثر جهانی علیه این تهدید برای امنیت بهداشت ایجاد کرده است. ریاست IACG به عهده معاون دبیرکل سازمان ملل و مدیرکل سازمان بهداشت جهانی است. نمایندگان سطح بالای آژانس های مربوطه سازمان ملل، سایر سازمان های بین المللی و کارشناسان منفرد را در بخش های مختلف تشکیل می دهند.